رویاها را برای تو می گذارم

و رو به دریا می دوم

نترس

ماسه ها در ساحل می رقصند

و مادران بر تابوت های عتیق

حالا که مرده ام

به یاد داشته باش

پیراهن اطلس بپوشی و

پروانه ای به گیس بیاویزی

برای پرواز و

سقوط در رویایی رقیق

سکه ها را می شمارم

و سکسکه ام را

که از دیدن تو آغاز شد

اما دیر است

سکه ای بینداز و برو

مرده روی زمین نمی ماند