دل و جانم به فدایت طلب هیچ ندارم

بطلب مرا به کشتن ای عزیز نوبهارم

- همه عمر برندارم سر از این خمار مستی - 

که تو پیری و مرادی بزدا مرا ز پستی

لحظه ای چند نگه کن چه نزار و خسته حالم

ای همه شور خدایی هدیه کن بی پر و بالم

نتوانم بروم من از منی و از منیت

بشکن مرا اشارتی کن بروم ز آدمیت

زخمه ای زن به روانم زخم گردد همه جانم

بشود دور تو گردم تازه گردد دل و جانم

من و تو یک دل و جانیم بگذار تا بخوانیم

مطلب عشق همین است که گدای عاشقانیم